دیلُمی‌یَل
 
راهی برای ارتباطی گسترده‌تر با همشهری‌های خونگرم

معلم عزیزم، به یاد دارم که بارها از من خواستی انشایی با موضوع «علم بهتر است یا ثروت» بنویسم. یادم می آید هر کس در دو راهی بین بهتر بودن علم یا ثروت قرار می گرفت، تو با اطمینان، صحبت از برتری علم از ثروت می کردید و در توجیه صحبت خود هزار دلیل می آوردید. من در نیمکت سوم با عشق و علاقه به چهره ات نگاه می کردم و آرزو می کردم روزی پله های ترقی را طی کرده و به جایگاهی که تو اکنون در آن هستی، برسم. دوست داشتم من هم با عمق وجود به این باور می رسیدم که علم بسیار بالاتر و برتر از ثروت است. به دلایلی که تو می گفتی. تو می گفتی که علم فنا ناپذیر است اما ثروت روزی تمام می شود. تو می گفتی، یک عالم هیچ وقت از علمی که دارد پشیمان نمی شود. تو می گفتی علم، ثروت را هم می تواند به دنبال داشته باشد اما ثروت هیچ گاه علم را در پی نمی آورد. من آن روز به حرف تو ایمان آوردم اما نمی دانم مرا چه شده که از وقتی تو را که اکنون دوران بازنشستگی خود را می گذرانی، کنار دست فروش ها در بازار لوکس فروشی دیدم دوباره در برزخ بین رجحان علم بر ثروت قرار گرفتم. آیا پایان هر کس که دنباله رو علم است بایستی همین باشد؟ آیا شما را سزاوار است که با این سن و سال و با این سابقه تدریس، در حال فروش ترقه که همیشه خودت ما را از استفاده آن منع می کردی ببینم؟ این رسم کدام روزگار است که تو را اکنون به این شکل درآورده؟ آیا عاقبت من هم که تو را الگوی خود قرار داده ام همین است؟ آیا من نیز در دوران بازنشستگی برای امرار معاش یا هزینه دانشگاه فرزندم و یا هر دلیل دیگری در سن پیری دست به دامان یک مغازه دار می شوم که اجازه دهد در جلو مغازه اش بساط پهن کنم؟ ای کاش روزی که تو را در آن وضع می دیدم، خجالت نمی کشیدم و مثل همیشه به سمتت می آمدم و همین سئوالات را از خودت می پرسیدم. من از تو خجالت نکشیدم بلکه از خودم خجالت کشیدم که بایستی این صحنه را ببینم و دم بر نیاورم. امید دارم این نامه را ببینی و جواب مرا بدهی تا بدانم که آیا هنوز هم علم بهتر از ثروت است یا نه؟ من می دانم که تو در جوابم می گویی، کار برای مرد عار نیست اما آخر چه کاری و چه مردی؟

معلم عزیزم! یادت می آید به ما می گفتی، عالم هیچ گاه از علم خود پشیمان نمی شود. حال می خواهم بدانم که آیا هنوز همین باور بر تو غالب است یا با تغییر چهره روزگار، باور تو هم تغییر کرده؟ به من بگو چه کسی در این بین مقصر است؟ علم امروزی، عالم امروزی یا دنیای امروزی؟ من هنوز هم همان دانش آموز مشتاق تو هستم که امید به راهنمایی های تو دارم. پس بر من منت گذار و مرا از این پریشانی نجات ده که هنوز هم خواهان شنیدن صحبت هایت هستم.


نوشته شده در تاريخ یکشنبه 20 خرداد1386 توسط محمد باقر غضبانی
  • ویرایش قالب وبلاگ
  • ویرایش و طراحی قالب وبلاگ