اطلاعيه

 

به اطلاع رسانده مي شود استانداري بوشهر در نظر دارد بر اساس آيين نامه تاسيس دفتر نخبگان و استعدادهاي برتر معاونت محترم علمي و فناوري رياست جمهوري،  اقدام به شناسايي نخبگان و استعدادهاي برتر استان بوشهر به منظور حمايت مادي و معنوي و بهره وري از استعدادها و توانايي هاي آنها در راستاي ارتقاء علم و فناوري و توسعه  استان نمايد .

لذا از كليه نخبگان و استعدادهاي برتر شهرستان ديلم كه افتخاراتي در زمينه هاي ذيل يا ابتكار و اختراعي دارند با مراجعه به واحد فناوري و انفورماتيك اين فرمانداري يا سايت هاي اينترنتي  http://www.ebushehr.ir و http://www.far-dayylam.ir  نسبت به تكميل فرمهاي ويژه موضوع فوق طبق اساس نامه قيد شده و شرايط آيين‌نامه احراز استعدادهاي برتر و نخبگي در سايتهاي فوق اقدام نمايند .

افتخارات ، امتيازات ، اختراع و اكتشاف :

1)     المپيادهاي دانش آموزي ( تائيد باشگاه دانش پژوهان جوان )

2)     المپياد هاي دانشجويي با تاييد وزارت علوم يا وزارت بهداشت

3)     رتبه هاي برتر آزمون سراسري (كارشناسي ) ( مرجع تاييد كننده سازمان سنجش كشور )

4)     جشنواره ها و مسابقات

5)     مخترعين و مكتشفين ( تاييد سازمانهاي ذيربط)

6)     مسابقات قرآني ( تاييد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي )

7)     دانش آموختگان برتر ( تاييد دانشگاه مربوطه )

8)     مقالات منتشر شده ( مقالات isi ؛ علمي پژوهشي ؛ علمي ترويجي ، همايشهاي داخلي وبين المللي )

توجه :

مهلت مراجعه و تكميل فرمهاي مربوطه 22/1/88 مي باشد .

تلفن تماس جهت اطلاعات بيشتر : 07724222300 و 07724222400 و  07724224390مي باشد .

 

واحد فناوري و انفورماتيك

فرمانداري شهرستان ديلم

 

اساس نامه و شرايط احراز را در ادامه مطلب جستجو كنيد

ادامه مطلب

نوشته شده توسط حسن درویشی در پنجشنبه سیزدهم فروردین 1388 و ساعت 22:44

باغ فین کاشان یکی از بناهای تاریخی و مهمی که از دوره های صفویه  و زندیه و قاجاریه ،تا کنون در استان بوشهر توسط اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری این استان در بخش دلوار از توابع شهرستان تنگستان به ثبت رسیده و تا کنون حفظ گردیده و امروزه پذیرای مهمانان زیادی از اقصی نقاط کشور پهناور ایران و سایر نقاط جهان می باشد .

 در تعطیلات چند روز اخیر از  موزه رئیس علی دلواری به اتفاق خانواده بازدیدی د اشتم . در قسمت ورودی موزه اتاقک شیشه ای  و در کنار آن هم باجه فروش بلیط بود . خوشحال بودیم از اینکه مسیر زیادی از راه را طی نموده و برای بازدید این اثر تاریخی به این نقطه از استان بوشهر رسیده ایم  برای بازدید به باجه فروش بلیط مراجعه و به تعداد افراد همراه بلیط تهیه کردیم . تصویر درج شده بر روی بلیط مذکور تصویری از باغ فین کاشان بود ابتدا با خود فکر کردیم که احتمال دارد برای زیبایی کار و یک ابتکار سازمان میراث فرهنگی از تصاویر دیگر مکانها و جاذبه های گردشگری ایران بر روی بلیط موزه های و ... استفاده نموده است ولی با رویت بسیاری از بلیطها دریافتیم که نتنها ابتکاری در کار نبوده بلکه تمامی بلیط ها از نوع بلیط باغ فین کاشان به فروش میر سد و هیچ بلیطی با تصویر موزه رئیس علی دلواری به عنوان یک اثر ملی و تاریخی در استان بوشهر در آن محل به فروش نمی رسد .

مطالب پشت بلیط نگرانی ما را هم بیشتر کرد . چرا که توضیحات پشت بلیط هم حداقل مربوط به موزه رئیس علی دلواری نبود تا توجیهی بر این عمل باشد .   اما  این یکی از دردهایی است که معلوم نیست تا کی ادامه خواهد داشت .

عکسهای زیر خود گویای همه چیز است  

نوشته شده توسط حسن درویشی در شنبه هشتم فروردین 1388 و ساعت 8:5

سومین سال تولد وبلاگ دیلمی یل را پشت سر می گذاریم ، در روزهایی که وبلاگ در خواب زمستانی فرو رفته و از داستانک های ناب " کرامت " و نوستالژی های آن دیگر خبری نیست ، حتی هیچ یک از نویسندگان پرکار وبلاگ مطلبی پست نکرده اند ، یادم می آید پارسال در سال گشت وبلاگ ، کرامت پیشنهاد دیدار نویسندگان وبلاگ با خوانندگان آن را در ایام عید و  " جنگل عامری " دادند ، که پیشنهاد خوبی بود ولی جدی گرفته نشد ... امیدوارم این بار در سال جدید این اتفاق بیافتد و تمامی نویسندگان وبلاگ در روزهای تعطیل ایام عید در کنار خوانندگان به گفت و گو بنشینند.

همچنان امیدوارم این وبلاگ همچنان محیطی برای تبادل افکار و آرا همشهریان در جهت بهبودی وضعیت فرهنگی ،  اقتصادی و اجتماعی شهر عزیزمان " دیلم " باشد .

یادمان باشد :

"جويباری هستيم كه دوست داريم به اندازه وسع مان جاري شويم. اگر ياريمان كنيد شايد رودخانه و دريا شويم و اگر سنگ بر راهمان نهيد، شك نكنيد كه ما هم مرداب می‌شويم. "

نوشته شده توسط محمدرضا زاهدی‌پور در چهارشنبه سی ام بهمن 1387 و ساعت 23:58

امروز با خبر شدیم جناب آقای طاهری از نویسندگان این وبلاگ و از همشهریان ما به عنوان شهردار خورموج انتخاب و به استانداری بوشهر معرفی گردیدند. من از طرف کلیه نویسندگان این وبلاگ انتخاب ایشان را تبریک وبرای ایشان آرزوی موفقیت دارم.

نوشته شده توسط سید حیدر میرجهانمردی در یکشنبه هشتم دی 1387 و ساعت 13:30

سلام به دوستان

 چند وقتی هست کهدوست دارم مطالبی را که در وب می خوانم و برایم جالب است را با سایر دوستان به اشتراک بگذارم. زیرا من خودم عقیده دارم یکی از راه های انتقال نظرات هر شخصی به دیگران انتقال مطالبی است که می خواند و از نظرش جالب است.و چه بسا اینکه شخصا نظری دارم و دوست دارم در موردش مطلب بنویسم ولی می بینم کسی دیگر به بیانی بسیار شیوا تر همان مطلب را بیان کرده یا خبری را که بنظرم جالب است را دوست دارم دیگران هم از آن خبر دار شوند.گرچه در دنیای پهناور وب راه های زیادی برای این کار وجود دارد که از فریندفید و تویتر و گوگل ریدر بگیر تا سایتهای به اشتراک گذاری مانند بالاترین و بلاگنیوز و ... و یا گروه های ایمیلی که امروزه بسایر زیاد هم هستد و خیلی ها هم عضو یکی یا چندتا از این گروه ها هستند.ولی خیلی از وبلاگ نویس هه هم هستند در خود وبلاگشان این کار را می کنند من هم تصمیم گرفته ام که از این به بعد چنین کاری را در وبلاگ دیلمی شروع کنم.و مطالبی را که می خوانم با شما به اشتراک بگذارم البته ساده ترین روش این کار همان استفاده از پیوندهای روزانه وبلاگ است ولی با توجه به اینکه در پیوندهای روزانه فقط عنوان خبر دیده می شود معمولا کسی زیاد به آن توجهی ندارد.(من که به شخصه اصلا نگاهی هم به پیوندهای روزانه وبلاگ نمی اندازم.)من هم به فکر دیگری به ذهنم رسید (که البته جرقه اولیه ی آن را داریوش زد.)یعنی استفاده از امکان جدید بلاگفا بعنوان "صفحات جدا گانه " از این به بعد شما می توانید مطالب جالبی را که من یا سایر نویسندگان خوانده اند را در این قسمت ببینید.

خوب حالا چطوری این صفحه را باز کنیم؟ برای راحتی کار نگاهی به این تصویر بیاندازید.

البته اگر سایر نویسندگان یا خوانندگان هم مطلب جالبی دارند می توان به این صفحه آنرا اضافه کرد.پس می توانید مطالب جالب خود را در بخش نظرات همان صفحه قرار دهید در صورتی که از خطوط قرمز دیلمی یل عبور نکرده باشد.در این صفحه اضافه خواهد شد.در ضمن برای اینکه این صفحه شلوغ نشود من در انتهای هر هفته مطالب آنرا کاملا پاک خواهم کرد و لینکهای سابق آن صفحه را هم به لینکهای روزانه وبلاگ اضافه خواهم کرد.

یک سوال از سایر نویسندگان وبلاگ (بغیر از من و داریوش) آیا شما در بخش مدیریت وبلاگ به صفحات جداگانه دسترسی دارید؟

نوشته شده توسط مهدی شفیعی در جمعه ششم دی 1387 و ساعت 14:44

پرده اول:

زمان : ۱/۸/۸۷

مکان: مطبخ ( چاله دون سابق )- زینه بنده در حال ششتن ظرفل - مونم من سرا، گیر دچرخی بردیا

-  داریوش بیو که سیت sms اومه

- و کیه؟

- نونم، می مو دس دم گوشیت ایزنم که بدونم کیه!

من دل خم گفتم: ها تو راس ایگی!! بونگ زم: ایدفه یه لطف کو ببینوم sms و کیه؟

- آغی زادپور

- چه نوشته؟

-نونم، نی فهمم چنه؟ می چک دسش داری؟

- نه؟ حتمن بقول خوش لیخ بازی درآورده، می چه نوشته؟

- نوشته : "امروز یکم آبان ماه است، فقط سه روز تا چهارم آبان باقی مانده است، از همین حالا به فکر باشید "

زم زیر خنده، زنک گفت: سی چه ایخندی؟ گفتم: کا مهلی لیخه!!

پرده دوم:

زمان: سوم آبان ماه

مکان : دیلم منزل آقای کریم غلامی پور

کریم: چه خبر و محرضا؟

مو: هیچی، از موقی که مهندس وابیده دیه تحویلمون نیگره! فقط پریگ یه sms داده که الان سیت بسیش ایکنوم تونم بخونش.

کریم ایخونش و بی خنده ایگه: بقول خوش، کا مهلی لیخه!

پرده سوم:

مکان: وبلاگ دیلمی یل

زمان : چارم آبان

اینجو بازیگر خاصی نداریم، فقط مونم که از طرف نویسنده یل و خواننده یله وبلاگ ( البته با اجازشون) بی صدی بلند ایگوم" محمد رضا جان تولدت مبارک؛ لازم نبی یادآوریمون کنی؛ ما ایقه دوست داریم که یادمون نره؛ امیدواریم که تندرست و بهروز؛ سالل زیادی سایه ت بالی سر خونواده ت بو و هر آرزویی من دلته برآورده وابو "

 

نوشته شده توسط داریوش راستی در شنبه چهارم آبان 1387 و ساعت 20:57

مدتی است از دوستان نویسنده ی وبلاگ ، هیچ خبری نیست ... و نه حتی نظری ! البته به نظر من این کاهش میل به وبلاگ نویسی در بسیاری از وبلاگ های دیگر هم نمود دارد ، و این مسئله بیشتر به خاطر این روزهای بهاری و گذر از تعطیلات نوروز است که مثل همیشه پس از پایان تعطیلات ، نه حوصله ی کار کردن هست ، نه حوصله ی نوشتن و نه حوصله ی خواندن ...

باز هم یه تشکر ویژه از خانم راستی ، که در این روزهای کسادی وبلاگ ! جور دیگران را هم می کشند.

شاید این واگویه که در ذیل می آورم و از " عین القضات همدانی " ست ، غیبت بسیاری از دوستان نویسنده از جمله کرامت ، عبدالرضا ، داریوش ، سیدحیدر ، مهدی و ... را توجیه کند :

هرچه می نویسم پنداری دلم خوش نیست و بیشتر آنچه در این روزها نبشتم همه آن ست که یقین ندانم که نبشتنش بهتر است از نانبشتنش .

 

ای دوست ، نه هرچه درست و صواب است ، روا بود که بگویند .... و نباید که در بحری افکنم خود را که ساحلش بدید نبود ، و چیزها نویسم "بی خود" که چون "وا خود" آیم بر آن پشیمان باشم و رنجور .

 

ای دوست می ترسم- و جای ترس است – از مکر سرنوشت ....

حقا ، و به حرمت دوستی ، که نمی دانم که این که می نویسم راه "سعادت" است که می روم ، یا راه "شقاوت" ؟

و حقا که نمی دانم که این که نبشتم "طاعت" است یا "معصیت " ؟

 

کاشکی یکبارگی نادانی شدمی تا از خود خلاصی یافتمی !

چون در حرکت و سکون چیزی نویسم ، رنجور شوم از آن به غایت !

و چون در معاملت راه خدا چیزی نویسم ، هم رنجور شوم !

 

چون احوال عاشقان نویسم نشاید ،

چون احوال عاقلان نویسم ، هم ، نشاید ؛

و هرچه نویسم هم نشاید ؛

و اگر هیچ ننویسم هم نشاید ؛

و اگر گویم نشاید ؛

و اگر خاموش گردم هم نشاید ؛

و اگر این واگویم نشاید و اگر وانگویم هم نشاید ....

                                             ..... و اگر خاموش شوم هم نشاید ؛

نوشته شده توسط محمدرضا زاهدی‌پور در دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387 و ساعت 17:43

دلتنگ هستم ، خیلی وقته که ننوشتم ، خیلی وقته که نوشته هام رو هم پست نکردم ، آخ که چقدر توی این مدت هزاربار روی نوشته های تک تک نویسندگان وبلاگ ، براق شدم ، لابلای کلمه هاش غرق شدم ...

ننوشتنم از تنبلی ام است ... یا شاید هم چیزی شبیه نبود اعتماد به نفس به خودم ...

یواش یواش داریم با وبلاگ «دیلمی یل» بزرگ و یزرگ تر می شیم . سه سال پیش من تازه مرز سی و سه سالگی را رد کرده بودم .

 دیگه کمتر توی نظرات اسم های آشنا می بینیم ، دیگه  خیلی کم شده ایم .... از آن قدیمی ها ، از همان اولی ها از « سیب سرخ » ، « اکسیژن » ، « فضول باشی » ، « فضول نباشی » ، « شیخ شرجی » ( البته این روزها سر و کله اش پیدا شده ) ،« nsk » ، « خروس » ( که بعداً با محل و بی محلش هم پیدا شد ) ، و بسیاری از خوانندگان خوب و همیشه همراه ....

 این خوب است یا بد .. نمیدانم ، اما این را خوب می دانم سهم وبلاگ «دیلمی یل » در سپری شدن دوره ی زندگی ما با خودش ، سهم کوچکی نیست .

نوشته شده توسط محمدرضا زاهدی‌پور در شنبه چهارم اسفند 1386 و ساعت 16:48

سال سوم فعالیت وبلاگ دیلمی یل آغاز شد و سال دوم به روزگار سپری شده پیوست. دو سال گذشته را نقد و بررسی نمی کنم و از تلخی ها و تندی ها و شیرینی های آن نمی نویسم، چرا که این ها، تکه های یک زندگی هستند ولی دوست دارم از سال پیش رو یعنی سال سوم بنویسم. سالی که امیدوارم شاهد بلوغ ما نویسندگان وبلاگ و شما خوانندگان آن باشد. امیدوارم در این سال ما و شما با گذشت زمان و به دست آوردن تجربه های تازه، نگاهی همگراتر به مسائل پیرامون خود و همچنین وبلاگ داشته باشیم و دست کم، سرگذشت این وبلاگ، به ما آموخته باشد که آرامش و همدلی در کنار تقویت حس گذشت از خطاهای دیگران، می تواند شیرینی بیشتری به کاممان افزون کند و در این سال امیدوارم، همواره به یاد داشته باشیم که با وجود تنگناها و سختی های روزگار، بهتر است که دارویی برای التیام زخم های همدیگر باشیم و گر نه همه می دانیم که تنها بی عیب گیتی، خداست و بایاست که با پیروی از آفریدگار، زیبائی ها را پررنگ تر کنیم. فراموش نکنیم: هر آن کس که باد بکارد طوفان درو می کند و هر آن کس که دانه بکارد، گل و خوشه برداشت می کند. به امید آن که همه در این سال، گل و خوشه برداشت کنیم.

بهروز و پیروز و کامروا باشید 

نوشته شده توسط داریوش راستی در چهارشنبه یکم اسفند 1386 و ساعت 17:56

ساعت 15/19 روز پنج شنبه مورخ 17/8/1386 در معيت يكی از دوستان وارد پاساژ شرفی شدم و طبق معمول راه مغازه ايرج ديلمی (غلام) را در پيش گرفتم،تا خواستم داخل مغازه شوم شخصی با دو پلاستيك پراز جنس روبرويم ظاهر شد ،توقف كردم تا او از درب مغازه خارج شود،به محضی كه چشمم به صورتش افتاد سلام كرد،پاسخ گفتم و تا خواستم چيزی بپرسم پيش دستی نمود و گفت : آقای طاهری حالتان چطور است ؟ انگار مرا بجا نمی آوريد؟ جواب احوالپرسی او را دادم و گفتم قيافه شما بسيار برايم آشناست،بلادرنگ گفت : راستی هستم ، داريوش راستی، اينجا بود كه همديگر را در بغل گرفتيم و چاق سلامتی ها دوباره گل كرد ...

من قبلاً داريوش را ديده بودم امّا در آن روز كمی چاقتر بنظر می رسيد، خلاصه بعد از خوش و بش و تعارفات معمول از همديگر جدا شديم چون او اصرار داشت شب خودش را به ياسوج برساند...

قبل از عيد سال 1386 بنده در چند كامنت در بخش نظرات خصوصِ از دوستان دعوت كردم تا در ايام تعطيلات نوروزی با توجه به اينكه اكثر نويسندگان وبلاگ در ديلم حضور دارند نشستی، جلسه ای يا گفتمانی داشته باشيم و در اين خصوص من و آقای شهبازی تلاش فراونی نموديم امّا متأسفانه توفيقی حاصل نشد ،فقط توانستيم با تنی چند از دوستان از جمله آقای يگانگی و زاهدی پور ديدار كنيم. آنروزها عبدالرضا داريوش را نمی شناخت و هنوز كه هنوز است من و محمد باقر همديگر را از نزديك نديده ايم؟! و مطمئناً در بين ساير دوستان موارد اينچنين وجود دارد.

اكثر نويسندگان وبلاگ ديلمي يل در منطقه حضور ندارند ولی در ايام خاصی از سال تقريباً بيشتر عزيزان به ديلم تشريف می آورند و خوشبختانه تعداد زيادی از آنها در يك نقطه يعنی ماهشهر مستقر هستند و آنچه اينجانب بخاطر دارم جلسات هفتگی دوستان در آن شهر است كه بنظر می رسد تا اندازه ای كمرنگ شده باشد.

زمستان و بهار را در پيش داريم و هوا رو به بهبود است هر چند مشكل سوخت همچنان بقوت خود باقيست امّا در روزهای پايان هفته تعدادی از دوستان به ديلم می آيند و ماه محرم و سال جديد هم در راهست پس ما كه هميشه از صميميت های گذشته می نويسيم و آرزوی تحقق دوباره آنرا داريم و شعار وبلاگمان را راهی برای ارتباط بيشتر بين همشهريانمان عنوان نموده ايم ای كاش هر از چند گاهی نيز ارتباط در دنيای مجازی را به مجيط حقيقی سوق می داديم ، مشابه خرداد 1385، مسلماً درگفتگوی مستقيم و رو در رو می توان بهتر و راحت تر مسائل را لمس و بررسی نمود.

هر كلام از دوستان دارای قابليت های منحصر بفردی هستند كه در صورت شناسايی می شود بهره لازم را برای رشد و تعالی شهر و ديارمان برد و لازم نيست كه شرايط چنان مهيا باشد كه امكان حضور همه عزيزان در يك برهه خاص مقدور شود كه هرگز چنين موقعيتی بوجود نمی آيد بنابراين با اكثريت می توان شروع نمود پس اميد كه پيشنهاد حقير مورد ارزيابی دوستان واقع گردد انشالله .

نوشته شده توسط کرامت الله طاهری در شنبه نوزدهم آبان 1386 و ساعت 23:24

منوی اصلی

نويسندگان

آخرين نوشته‌ها

آرشیو

آرشيو موضوعی

پيوندهای روزانه

پيوندها

آمار وبلاگ