دنیا را برایتان شاد شاد و شادی را برایتان دنیادنیا آرزومندم

سا ل نو پیشا پیش بر همه همشهریا ن وخوانندگان عزیز مبارک باد

محمدرضا بشیری

منطقه ویزه اقتصادی شمال استان بوشهر در هیات دولت به تصویب رسید.

ابوطالب شفقت ، استاندار بوشهر گفت :در سفر دوم رییس  جمهور به بوشهر ، مصوب شد که در منطقه شمال استان بوشهر حدفاصل گناوه-دیلم منطقه ویژه اقتصادی بر پایه نفت و گاز اختصاص دهند.

وی تصریح کرد :این طرح در جلسه دوم آذرماه جاری کمیسیون اقتصادی دولت که مصوبات آن در حکم مصوبات هبات دولت است ،تصویب شده است.شفقت خاطر نشان کرد :تصویب این منطقه ، پس از مدت ها مذاکره و پیگیری و انجام اقدامات کارشناسی اولیه از جمله مشخص شدن موقعیت ، مساحت ،سازمان مسئول و اقدامات کسترده برای تامین زیر ساخت های اولیه منطقه ویزه اقتصادی شمال استان نظیر آب، برق و مخابرات صورت  گرفته است.

به گفته وی ،بیش از 2 هزار هکتار زمین برای اجرای این طرح در نظر گرفته شده است . استاندار بوشهر بیان کرد : بعد از تصویب این طرح در کمیسیون اقتصادی دولت لایحه ای در ارتباط با تشکیل مناطق ویژه اقتصادی شامل منطقه اقتصادی شمال استان و 13 منطقه دیگر برای بررسی به مجلس تقدیم شده است و پس از طی مراحل قانونیلازم ، این لایحه جنبه قانونی می یابد.

منبع: نشریه کارکنان صنعت نفت ایران ، مشعل ، یکشنبه 10 آذرماه 1387

کلام آخر: باید  منتظر تغییرات در انتخابات ریاست جمهوری و قیمت نفت بود با وجود این همه مناطق ویژه اقتصادی و وضعیت نه چندان مطلوب آنها در چهار سال آخیر نمی توان خیلی هم امیدوار بود.

راستش را بخواهید همیشه دوست داشتم بتونم یک تیم کوهنوردی خوب از بچه های دیلم تشکیل بدم و با تجربه های اندوخته شده در طول 14 سال فعالیت پیوسته ، بتونیم کارهای با ارزشی در این رشته ورزشی به نام شهر و دیارمان به ثبت برسونیم. 

راستش رابخواهید تا آنجا که بنده افتخار همنوردی با دوستان همشهری ام به صورت حرفه ای یا مهندس نعامی یا موردی با آقایان مهندس بوشهری،ایازدریانورد، دکتر شاصادقی ، حمید کنعانی و... داشته ام همیشه از پتانسیل های نهفته ذهنی و جسمی آنها متعجب شده ام .

راستش را بخواهید همیشه گاه گاهی خبرهای فعالیت دیگر همشهریان بر قله های ایران احساسی خوشایند و لطیف در بنده ایجاد کرده وانگیزه گرد هم آوردن آنها را بیشتر.

راستش را بخواهید دیدار برخی از دوستان و ابرازعلاقه وافرشان به کوهنوردی همیشه چون بار مسئولیتی بر دوشم سنگینی کرده.

راستش را بخواهید ما در قالب هر تیمی به قله های ایران صعود کرده ایم همیشه در پاسخ به سوال از کجا میاد؟ آخرش گفتیم از بندر دیلم استان بوشهر میایم و بارها به افتخار شهرمان روی یال ها و سر قله ها هورا کشیدیم.

بارها در خلوت خودم فکر کردم چه طوری میشه این معادله رو حل کرد و به جواب رسید؟

اولین قدم درحل این معادله پیدا شدن یه انسان عاشق و علاقمند به این ورزش در خود دیلمه .

دومین قدم هماهنگی با تربیت بدنی و فراهم نمودن ساز و کار سازمانی اونه.

سومیش گرفتن مشاوره از باتجربه ها ی این ورزشه .

چهارمین  گام ،تشکیل یک گروه با مشخصات اخلاقی ، روحی و فیزیکی خاصییه که از همفکری با باتجربه ها مشخص میشه.

گام بعدی تجهیز گروه بر اساس منابع مالی شخصیه.

کوهنوردی ورزشی گران و دارای ویژگی های خاص خودشه ، توصیه می کنم هر کسی که فکر می کنه به این و رزش علاقه داره اول روی آن سرمایه گذاری مالی بالا نکنه ، اول یکی دو بار با یک کفش ، پوشاک وکوله پشتی نه چندان حرفه ای فعالیت اش رو شروع کنه و بعد خودش در ادامه دادن این ورزش تصمیم درستی خواهد گرفت .

اگه آن آدم عاشق پیدا بشه بنده و مهندس نعامی ( البته با اجازه آقا کمال) برای تمامی امور اعم از مشاوره ، برنامه ریزی ، راهبری و اجرای برنامه های اولیه و خلاصه هر کاری که بشه از دور کنترل کرد در خدمت هستیم.

.

راستش را بخواهید نوشته بالا به بهانه صعود مشترک بنده و مهندس نعامی بر بام ایران "قله دماوند " بود. این صعود به سرپرستی مهندس نعامی با تیم کوهنوردی پتروشیمی بوعلی سینا در تاریخ 11/5/87 صورت پذیرفت که بنده توفیق همراهی و افتخار گام گذاری با دوست عزیزم مهندس نعامی را بر قله داشتم . برای دین گزارش صعود و عکس ها می توانید به وبلاگ www.bspcclimbing.blogfa.comمراجعه نمایید.

پست ذیل واگویه ایست دوستانه خدمت تمام دوستانم ، باشد که اندکی از نیت بنده را در نوشتن پست قبلی بیان نماید.

شاید اگه دوستان عزیزام تجربه های تلخ بنده و دیگر ایرانیان مسافرت کرده ، یا مقیم  بلاد کفر را داشتند اینگونه بنده را به نوشتن از روی احساسات متهم نمی کردند . بنده احساساتی و آنهم از نوع شدید هستم علی الخصوص در مورد آب و خاک ایران عزیزو آبروی هر ایرانی در دنیا. تصور کنید در هواپیما نشسته اید و آماده پرواز ، در کنار شما پیر زنی  اجنبی نشته و مشغول مطالعه ، وقتی از خارجی بودن شما مطلع می گردد با نهایت اشتیاق با شما هم  صحبت می شود ، بسیار مشتاق است از علاقه شما به کشورش و اینکه چکاره هستید و چرا کشورش را برای مسافرت برگزیده اید و در مورد آداب و فرهنگ شما بپرسد . بعد از شروع بسیار گرم و مشتاقانه و چهره بسیار خندا ن ، در میان مکالمه از شما می پرسد Where are you come from?   و شما ناشیانه و از سر افتخار جواب می دهی  IRAN . بی درنگ  و به شکل کاملا غیر منتظره و بی ادبانه مکالمه قطع شده و کتاب باز گردیده و مطالعه ادامه می یابد و پیر زن تا آنجا که امکان دارد به شیشه هواپیمای ایر باس خود را می چسباند تا رعایت حداکثر فاصله ممکنه از شما را بکند. انگار که نه انگار  که تا لحظه ای پیش  چنین روی گشاده و اشتیاقی برای هم صحبتی  بود !

راستی دلیل این برخورد زشت چه بود ؟ چه توهینی شد ؟ چکار کردم که چنین شد ؟ من که چیزی نگفتم ! فقط گفتم ایرانیم ! فحش که ندادم ! توهین که نکردم !

برای بنده و به حکم احساسات بیش از اندازه، پتک محکمی بود بر سر و عرق سردی بر پیشانی و از دست رفتن اعتماد بنفسی خود ساخته و انزوایی در سفر .

تصور کنید در گوشه ای دیگر از این کره خاکی و در ابتدای سفر با کت و شلوار و ظاهری آراسته و در شان نماینده کشورت ، با دوستی ایرانی مقیم آن سرزمین دیداری تازه می کنی و اولین توصیه اش به شما این باشد که  تا آنجا که می توانی هویتت را مخفی کن ! وقتی به او می گویی در بعضی مواقع نمی شود تقیه کرد و مجبور به پاسخ به یک مقام  مسئول  هستی ، در پاسخ می گوید  بگو I'm PARS  و تو  گیج و حیران می پرسی چه فرق می کند ؟ در پاسخ می گوید " حداقل از لفظ ایران استفاده نکرده ایی !!!" وقتی می گویی پارس هستم ناخود آگاه ذهن او متوجه تمدن ایران می شود ، تو که این حرف ها را درک نمی کنی ، به حکم تجربه سال های زندگی دوستت می پذیری که با این ترفند ساده بر سر این خنگ های فرنگی کلاه بگذاری و سفر را بی هیچ تشویشی بگذرانی.

تصور کنید در مدت کوتاهی که در بلاد کفر هستید  سه فیلم مستند از وضعیت آزادی زنان در ایران ، نقض حقوق بشر، تروریسم و... آنگونه که مراد آنهاست پخش شود و تو که در رختخواب و به قصد خواب و استراحت آرامیده ای ، تا صبح به خودت بپیچی و در حسرت یک فریاد بلند به بلندای فریاد تمام رسانه های جهان و گوشی شنوا به حجم تمام گوش های جهان بمانی ! و در حالی که آرام و با چشمانی خیس پتو را به خود می پیچانی با بغض و  نجوایی که تنها به مسافت قلبت شنیده می شود بگویی نه ، نه ،نه ، اینگونه که تو می گویی نیست .

تصور کنید ........

این تجربه های تلخ دلیل حساسیت بسیار زیاد و غیر طبیعی انسان هاییست که در پی اثبات حقانیت خویش و بدنبال برگرداندن جایگاه واقعی و کرامت انسانی مردمان این مرز و بوم پر گهر اند.  

خودتان قضاوت کنید ، در دنیایی با چنین اجحاف بزرگ به مردمانی با چنین تمدن بزرگ  ،بدون هیچ ابزاری در چنین جنگ نابرابر رسانه ای ،  چه باید کرد ! آیا شایسته است که تنها راه و تنها ابزار دفاع از خویش را اینگونه پیموده و استفاده کنیم.

با شد که در دنیایی سر تا سر از عدالت با سربلندی و افتخار ایرانی بودنمان را عاشقانه فریاد بزنیم.

انشاالله

سلام به همه خوانندگان غزیز

هفته پیش مسافرت کوتاهی به بوشهر داشتم ، همه چیز خوب بود ، دریای زیبا ، ساحل دیدنی ،مردمان خوب و دیدار دوستان و خانواده اما این بار از دیدن یک تابلو، عجب دلم گرفت و باعث تاسف بنده گردید و از کوته فکری تصمیم گیرنده آن متعجب شدم. راستی  کشوری که در عرصه بین المللی با چنین مشکلاتی دست به گریبان است منطقی است که به دنبال  نفرت انگیزی  سایر ملل باشد. امروزه ما ادعای دوستی با ملل را فریاد می زنیم و داعیه گفتگوی تمدن ها را داریم  از طرفی در یک گورستان قدیمی متعلق به انگلیسی های کشته شده در جنگ ریسعلی در محله دواس بوشهر که سالانه باز ماندگان آنها  جهت ادای احترام به اجدادشان راهی بوشهرمی شوند به تعویض تابلو "فبرستان تگلیسی ها " ENGLISH GRAVEYARD با عبارت "قبرستان متجاوزین انگلیسی" می پردازیم .در اینکه سال ها پیش دولت انگلیس به قصد تجاوز به این دیار اقدام نموده است بحثی نیست اما آیا بنا به  هراعتقادی اعم از  انسانی ، وجدانی ، مذهبی ،عرفی و یا هر دین و مسلکی اقدام اخیر پسندیده است ؟ راستی تاثیر روانی این قضیه بر یک انگلیسی تبار چیست ؟ آیا چیزی جزء کاشتن تخم نفرت ازایران و ایرانی  در ذهن اوست ؟ شاید هم این توهین بزرگ را به بزرگواری خود ببخشد و آن را به حساب شعور مرد م بوشهر و ایرانی ها ننویسد. شاید! شاید!

آیا می دانید ایران از لحاظ کیفیت زندگی در رتبه چندم دنیا قرار دارد؟

اگر عواملی چون وضعیت آلودگی هوا، کیفیت خدمات حمل و نقل عمومی ، ترافیک و دیگر شاخص های اثر کذار در کیفیت زندکی و محیط زیست ، معیارهای این سنجش باشند شما چه رتبه ای به کشورمان می دهید؟

بیاد داشته باشید که در دنیا 141 کشور وجود دارد و قرار است  که کشورتان را - که کشوری دارای  تمدن و تاریخی منحصر بفرد در دنیا  میباشد- رتبه بندی کنید.

 در گزارش اخیر نشریه معتبر ریدرز دایجست در سال 2007، کشور باشکوه ایران  رتبه هشتاد و سوم !!! را کسب نموده است . البته باز هم کسب چنین مقامی  و بدست آوردن رتبه ای بالا تر از اتیوپی ، نیجر ، سیرالئون ، بورکینا فاسو و چاد قابل تامل و مابه مباهات است. البته دانستن این نکته که بر صدر این لیست کشور های فنلاند ، ایسلند ، نروز و سوئد قرار گرفته اند چیزی از داشته های کشور بی نظیرمان !! نخواهد کاست !!!. در ضمن رتبه 45 کشورهای عربی و بدون تاریخ و تمدن  امارات و  رتبه 48 کویت نیز اصلا چیزی از داشته های گذشته ما کم نخواهد کرد .( در این زمینه تضمین مرا بپذیرید و روزگار را همچنان بی دغدغه سپری کنید).

 به عنوان یک سورپرا یز  بهتر است بدانید  در  رده بندی شهر های اصلی این 141 کشور، -  که فقط تا رتبه هفتاد و دوم  انتشار یافته است - ، نامی از شهر های ما به میان نیامده است . مطمئن باشید که ما یا اشتباهی از قلم افتاده ایم یا به عمد مثل سایت یاهو  یا کتب آموزشی انگلیسی  ،(بنا بر سیاست های استکباری آمریکا و دشمنان) حذفمان کرده اند و گرنه نبودن تهران در میان 10 شهر برتر دنیا غیر قابل باور است!! .اگر بسیار بدبین باشیم تهران حتما  رتبه هفتاد و سوم بوده است و بنا به ملاحظات بیان شده در بالا تا رتبه 72 اعلام شده است.  دوستان خوب همشهری ! اگر از من می شنوید نیازی به تلاش برای بهبود وضع موجود نیست . شهر دیلم و سایر شهر های ایران بنا بر قوانین حاکم بر کائنات و بی هیچ تقلائی بزودی زود هم رده سه شهر برتر دنیا (استکهلم سوئد ، اسلوی نروز ، و پاریس فرانسه) خواهد شد . با آرزوی موفقیت و و دیدن چنین روز نزدیکی !

همچنان سرخوش و بی خیال باشید.

آخرین عکس شاتل فضایی ، ببخشید نوکیا N73 ،از سطح کره ماه ، باز هم معذرت می خوام، سوراخ شلمبو ها.

راستی به کدامین گناه جنین زخمی بر چهره ات  ماندگار شد.

به یاد مردان دریا و روز های شلوغ قهوه خانه های گمرک دیلم.

اطلاعیه

 بدین وسیله از فارغ التحصیلان کارشناسی ارشد و دکتری ، یا دانشجویان دوره دکتری در رشته های کامپیوتر ، حسابداری، برق الکترونیک ، عمران ، مدیریت بازرگانی ، مدیریت صنعتی و معماری جهت هیات علمی و بورسیه در دانشگاه آزاد اسلامی مرکز دیلم دعوت به همکاری به عمل می آید.شایان ذکر است  این مرکز تسهیلات ویژه ای جهت رفاه اعضای هیات علمی و بورسیه ارائه خواهد داد. علاقمندان می توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره تلفن های 07724225552 ؛ 07724223106 ؛ 07724222067

تماس حاصل نمایید.

خیلی وقت بود که به چیزی تو دلم مانده بود و دلم می خواست وقت کافی بدست می آوردم و در موردش کار کارشناسی میکردم ولی خوب نشد که نشد! حالا دیگه این بغض کلامم رو آروم و بی سر و صدا می ترکونم.

مگه نه اینه که ما مدیون این همه لطف خداییم که یه ساحل زیبا داریم ! اگه این رو تایید می کنید پس چرا این همه بی خیالیم ! چرا هیچ کس نمی پرسه چرا آن ساحل زیبای سالای نه چندان دور تبدیل به یه لجن زار شده؟

چرا آن وسعت کم نظیز ماسه ای یه ورش با جاده مخصوص ماشینهای  سنگین ای که برای خور سنگ می آوردند و یه ورش هم با سکوی ای که از افتخارات شهر سازی ما محسوب میشه! باطلاقی ولجنزار شده . راستی آن دکه های بی ریخت رو که بر تلی از نخا له های ساختمانی بنا شده کجای این معادله بزاریم و چه جوری حلش کنیم. هر روز رفتیم و اومدیم و دیدیم که مسافرای این شهر بی هیچ تعهدی در قبال این ساحل؛ با ماشینهاشون شرق سکو رو به مجموعه ای کم نظیر از چاله چوله تبدیل کردن و ما هیچ نگفتیم ؛ ساحل رو به زباله بستن و ما هیچ نکردیم ؛ دریغ از اینکه یه راه حل ارائه بدیم یا حداقل به محیط زیست این بحران رو گزارش کنیم یا بگیم بابا حداقل ورود ماشین رو به ساحل ممنوع کنید یابگیم یکی بیاد به دادمون برسه ؛ آی مسئولین! ما ساحل چهار سال پیشمون رو می خوایم . تو رو خدا بیاین این سکو رو از ته بکنید؛ ما ساحل پر ماسه صافمون رو می خوایم. می گفتن یکی امد ابروش رو برداره زد و کورش کرد؛ به کی بگیم یا این استخر و مجموعه آبی رو از ته بکن یا هر چه سریعتر کاملش کن. آن ساحل پر صدف و کم نظیر که تو بچه گی دیدیم پیشکش ؛ تو رو خدا همان ساحل چهار سال پیش رو بهمون بدین.

بعضی وقتها آدم تعجب میکنه وقتی می بینه یه اشتباه بزرگ زیست محیطی اتفاق می افته وصدای هیچ کس در نمی اد و  هیچ کس هم پیگیری نمی کنه . راستش مدتها بود وقتی که از راه امامزاده عبدالله وارد دیلم می شدم  به جای چشم انداز زیبای جزیره با منظره زشت زباله های شهری و بوی سوختن آنها مواجه می شدم  و دلم می خواست که روند انباشت زباله هر چه سریعتر متوقف می شد. اما هر چه رفتیم و اومدیم دیدیم بیشترو بشتر شد.

یه روز با خودم گفتم اگه بانیان این کار به فکر زیبایی های شهر در ورودی آن نیستند و براشون مهم نیست که هر مسافری در ابتدی ورود به این شهر شامه و خاطر و روحش آزرده بشه حداقل حرمت عزادارای امام حسین رو میکردن که عصر تاسوعا با پای برهنه می خوان از وسط این همه زباله و آشغال رد بشن.راستی تو رو خدا آنهای که توی دیلم ان این مساله رو پیگیری کنن. واقعا دوروبر دیلم جای دیگه ای نبود ؟ یا زمین قحطی آمده ؟

ساعت 16، مسیر خانه تا کارخانه  غرق درسکوت  در راه طی شدن است ،از روی علاقه رادیو ماشین روشن و غرق در رویاهای خویش آرام و روان همگام با خطوط وسط جاده با احساس خنکای مطبوع کولر  به رادیو استانی بوشهر گوش می دهم ، گزارشی از تیم تکواندوی نوجوانان و جوانان کشور در تورنمنت بین المللی عمان در حال پخش است گویی مربی و سرپرست تیم ملی بوشهری هستند و از موفقیت بدست آمده که همان کسب مقام اول تیمی در میان 14 کشور جهان صحبت به میان است با دقت بیشتری به گزارش گوش میدهم یکی از اعضای تیم جوانان که موفق به کسب طلای انفرادی شده است بوشهری است و از عمان برای مردم ایران و استان پیام می فرستد کم کم خوشحالی با نقش یک تبسم بر لبان ام آشکار می شود، گزارشگر رادیو می پرسد از دیگر اعضای تیم چه خبر؟ " بله آقای دانیال جوکار این نوجوان خوش آتیه بندر دیلمی نیز توانست مدال برنز این مسابقات را کسب نماید" ناخواسته اشک از چشمان ام سرازیر و مو برتن ام سیخ می شود ،باورام نمی  شود، تیم ملی و یک همشهری و کسب مدال جهانی ! خوشحال و مغرور و در تجسم یک استقبال گرم از این افتخار آفرین و اندکی حسرت از فرصت های از دست رفته در طول تاریخ برای قهرمانانی که به حق شایسته حضور در عرصه های بین المللی بودند و تنها به خاطر عدم اعتماد بنفس و محرومیت از آن بازماند ند.

" موفقیت دانیال جوکار در راهیابی به تیم ملی و کسب مدال برنز نورنمنت بین المللی عمان بر همگان مبارک. "

با من از ريزش باران بهار

با من از ريزش گلهاي قشنگ

با من از باغ بگو

با من از سبزترين فصل سيب

با من از سرخ ترين غنچه عشق

با من از دشت بگو

با من اي چشم تو ناز

با من اي دست تو گرم

با من از چلچله

با من از صبح اميد

با من از عشق بگو 

بهار 86 براتون شاد و دلتون هميشه گرم باشه

 نوروزتان گل رنگ 

امسال اگر چه فرصتی برای حضور در دیلم نیست اما در بوشهر نوروز از همه سال ها پر رنگتراست . برپایی نمایشگاه های  متعدد و اجرای جنگ های شاذی شبانه در چندین نقطه پر مسافر، وجود کشتی تفریحی کاتاماران و ساحل سازی فوق العاده همه و همه نشان از مدیریتی متفاوت است ، مدیریتی با اندشه اکرام هموطنان مسافر و کار آفریتی برای جوانان بوشهری. در دلوار جشنواره شب های خلیج فارس برقرار است که با تبلیغات وسیع و زیبا ، روبروی خانه ریسعلی دلواری هر شب پذیرای قریب به ده هزار مسافر نوروزی است. این برنامه که تا شب نهم ادامه دارد به همراه موسیقی محلی ، مسابقات متعدد ، اجرای نمایشنامه های حماسی و ... یکی از موفق ترین برنامه های نوروزی در جهت جذب مسافران نوروزی در استان می باشد. ای کاش در دیلم در کنار جاذبه های طبیعی و بازار با اندیشیدن چنین تدابیری در کنار ساحل زیبایمان لحظاتی بیاد ماندنی و فرموش نشدنی برای مسافران خلق می کردیم تا با سپردن این خاطرات در حافظه اشان سال دیگر نه تنها خود بلکه با چند همراه دیگر به شهر زیبایمان مسافرت کنند. چرا که وجود این عزیزان مایه افتخار، دلگرمی ، رونق اقتصادی و گاها جذب سرمایه گذاری توریستی و اقتصاذی در شهرمان می باشد .

به امید سالی پر از امنیت ، سلامت ، موفقیت های معنوی و مادی برای همه انسان های نیک در سراسر گیتی .

 بی شک با مطا لعه ای اجمالی براحتی می توان یافت که "دیلمی یل" نقطه عطف و سرآغازی است اینترنتی در شهر کوچک و دوست داشتننی امان دیلم.

شاید از هرکدوم از ما بپرسند یکی از آرزو هاتون چیه؟ جواب بدیم رفتن به کشور های دیگه و باز اگه دلیلش رو ازمون بپرسند بگیم اول اینکه آنجا ها جاهای دیدنی زیادی داره ، دوم اینکه ... و الی آخر .

بگذارین مطلب ام رو با  تعریف یه خاطره قشنگ شروع کنم . سال دوم دانشگاه که بودم عضو گروه کوهنوردی شدم (سال 74) ،در پایان سال و طبق روال همیشه -مطابق با تقویم کوهنوردی- محل اجرای برنامه جایی بود به نام تنگ بنیان ،از مربی پرسیدم  تنگ بنیان کجاست ؟ چه جور جاییه ؟ او که میدانست من کجاییم با تعجب به من گفت تو مگه استان بوشهری نیستی ؟ گفتم چرا ! گفت پس چه طور نمی دانی تنگ بنیان کجاست ! گفتم والا نشنیدم شاید هم یه اسم محلی دیگه داره ! خلاصه در حالی که با کلی ادعای بوشهری بودن چنین جایی رو نمی شناختم هر جوری که بود مساله رو راست و ریس کردم.

راستش رو بخواید من تو دلم گفتم اینا دیگه کین ! استان فارس با این همه جا های دیدنی زده به کله شون که می خوان برن اهرم ! آخر سال بود و من دوست داشتم هر چه زودتر بیام دیلم از طرفی طبق شناخت 19 ساله خودم ،استان بوشهر چیز قابل عرضی برای دیدن و تفریح نباید می داشت ، این بود که سعی کردم یه جور شانه خالی کنم و بدو ن اینکه از قبل چیزی بگم برازجان از گروه جدا بشم .

القصه ، انگیزه بودن با دوستان و فلسفه "تو که سال و پاییدی ، ماه رو هم بپاه  " و" دیدن هر چیز بهتر از ندیدنشه" و ...  باعث شد که من با گروه بمانم و" با من بماند برای همیشه آنچه را دیدم . دیدن دره ای پوشده از درختان نخل ، جاری بودن رودخانه ای در کف ، باغات مرکبات و تپه های پوشیده از گل شقایق ،هوای فوق العاده مطبوع وهزاران زیبایی و لطا یف غیر قابل وصف  آنهم دراهرم خودمان برایم باور کردنی نبود. اطراقگاه شبانه سرچشمه رودخانه بود، مکانی که آب شرب مردم منطقه از انجاه تامین می شد و شبیه یک آب انباری سیمانی است . آسمان پر ستاره آن شب و مختصر کوهنوردی فردایش را هیچ گاه فراموش نخواهم کرد.

پس از آن سفردانستم که استان بوشهر نیز زیباییهایی دارد که مثل آثار باستانیش و مثل سایر مواردش محروم مانده است ،از آن روز به بعد دیگر از غر زدنم  به طبیعت استان کاستم و بر خود غر زدم . از خود پرسیدم آیا تو همه فرصت های تفریحی ، تاریخی و طبیعی استانت را می شناسی که در حسرت دین نقاط زیبای دنیا، گذران عمر می کنی ؟!  

تنگ بنیان یا تنگ بنیون یا زنیون منطقه ای در کوهستان های اهرم، منطقه ای است به زیبایی زیباترینها و برای همشهری هایم مطمئنا ناشناخته و یا کم شناخته . تفرجگاه چهار فصله اهالی منطقه و مکانی است که دیدن آن را برای همشهریانم دراسفند ماه توصیه مبکنم . کافی است که با چادر مسافرتیتان و با وسیله نقلیه تان به اهرم و  سپس به روستای خاییز بروید. منطقه برای شب مانی با خانواده کاملا امن است .

این مطلب را به عنوان سر اغازی برای شناسایی مناطق دیدنی و تاریخی استان نوشنم و امید وارم که دوستان نویسنده  و خواننده در این راه اهتمام لازم را بورزند. چنانچه نوشته ها همراه با عکس هایی از آن مناطق باشد عالی است .امید وارم که با شناخت بهتر پیرامون خویش به بهتر شدن زندگی خود و اطرافیانمان کمک نماییم.

باقی بقایتان.

یوسف گم گشته باز آید به کنعان غم مخور           کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور.

ساعت از دوازده گذشته بود در حیاط خانه در کنار مادرم نشسته بودم که ناگهان پدرم سر از پا نشناخته به ما پیوست وگفت : علی را پیدا کردند. باور کردنی نبود همه به طرف تلفن دویدیم تااز جزییات خبر آگاه شویم . بار خبر چنان سنگین بود که باعث به هم ریختن شرایط قلبی پدرم شد. شادی و هلهه در میان اعضای خانواده از یک طرف ، آرام کردن و رسیدن به پدر از سوی دیگر و آزاد نشدن تلفن دایی و دختر دایی و ... همه با هم در آمیخته شده بود. بالاخره بوقی ممتد و صدایی از پشت تلفن وپیامی در تاکید وسلامت علی وبه دنبال آن گریه ها ی مادر و خواهر و بالا رفتن دستها و زمزمه کلام شکر و سپاس از خداوند منان.همه می گفتند ای کاش دیلم بودیم و از نزدیک به آنها تبریک می گفتیم .

آری دیلم دیروز یکی از روزهای خوب خود را سپری کرد و به یاد آورد که

"بنی آدم اعضای یکدیگرند

                               که در آفرینش زیک گوهرند

چه عضوی بدرد آورد روزگار

                               دگر عضو ها را نباشد قرار".

همدردی مردم در این روزها نفس گیر با خانواده علی موجب بسی امید و دلگرمی است .

خانواده محترم مهدوی و سایر وابستگان : باز گشت علی به آغوش گرمتان را از صمیم قلب تبریک می گوییم و بدانید که غصه هر دیلمی غصه همه و شادی هر دیلمی شادی همه می باشد. آرزومند روزهای شاد برای همه مردم نیک دنباعلی الخصوص همشهریانمان در سراسر دنیا هستیم.

 در پایان از تلاش های همه ارگانها علی الخصوص فرمانداری و اطلاعات سپاس گذاریم که باعث شاد شدن همه دیلمی ها و باز گشت امنیت به شهر دوست داشتنی مان شدند.

اول تفکر کن ، بعد توکل کن سپس آستین هایت را بالا بزن ، بدان که پروردگارت زود تر از تو دست به کار شده است.

 جمله زیبا و تاثیرگذار فوق از فرمایشات حضرت علی است . یک صبح سرشار از نشاط را با زمزمه کلام فوق آغاز کردن خالی از لطف نیست.

تصویر:قله الوند همدان-زمستان ۸۵

If you fail to plan, you plan to fail

روزهای زیادی است که ضرب المثل زیبای فوق ورد زبانم شده است . هر بار که ناخود آگاه آن را تکرار می کنم دوست دارم آن را فریاد بزنم تا نهیبی باشد بر روح خفته من و اطرافیانم ، دوست دارم آن را به تمام ایرانیان گوشزد کنم و به آنها بگویم که شما هم با من زمزمه کنید و بگویید " اگر    برنامه ریزی نکنید ، شکست تان را برنامه ریزی کرده اید. " آری ! اگر بنشینیم و بی هیچ هدف و برنامه ای امروز را به فردا و فردا را به فرداهای دیگر بسپاریم ، در واقع نا دانسته نشسته ایم و شکست خود را دقیق و به طور حتم طرح ریزی کرده ایم. طراحی آینده و سرنوشت نه تنها انسان را در دست یابی به هدف هایش یاری می دهد بلکه با ایجاد انگیزه روحی تازه در کالبد زندگی روزانه اش می دمد. پس بیاییم با آگاهی از این راز باری دیگر برنامه های خود را مرور کنیم و با تدوین دوباره آنها، پیروزی خود را رقم بزنیم.